kamyoncu edebiyatı
Paran varsa aleme çık alem adam görsün, paran yoksa eve git çoluk çocuk baba görsün…
Yüzük lordun yol Ford’un
Paran varsa Range Rover, paran yoksa game over…
Ağlamayı Ferdi’den, bağlamayı Orhan’dan, sevmeyi İbrahim’den öğrendik
Bir meyhane buldum mezarlığın karşısında, bir gün beni ararsan ya oradayım ya da karşısında
Dikkat: Araçta yalnız var
Bir sana bir de sabah uykusuna doyamadım
Sağlam şöför kalmaz rampada, Müslüm baba sığmaz ipod’a
Senin araban namaz kılıyo mu, benimki Clio
Sarı kızın nazı, Ford’un ara gazı
Al Fordun dizelini, sev köyün güzelini
Güzeli sevdikce nazlanir, Ford’a bastikca sahlanir
Gönlünde yer yoksa güzelim; fark etmez, ben ayakta da giderim
Beni çekemiyorsan anten tak
Hatalıysam çaldır kapat, ben seni ararım
Parayı buldum şimdi kıro olacağım
Menfaat yolunda edinilen dostluk, çile yokuşunda son bulurmuş.
Kızın gülüşüne, kışın güneşine aldanma
Evlenip gideceğime balayına, evlenmem giderim alayına
Dünyayla nişanlı, ölümle sözlüyüm
Önünü görmeden sollama, evine acı haber yollama…
Fakiri fakir yapan kuru inat, zengini fakir yapan hayırsız evlat, memuru fakir yapan süslü avrat.
Dünyada MAN ahirette iman
Karayollarında degil, senin kollarında öleyim.
Vur kalbime hançeri, yüregim parçalansin; fazla derine inme, çünkü orda sen varsın.
Ankara İstanbul 6 saat sana sevgim 24 saat
